Ο νταής του σχολικού.

Διαβάζουμε το βιβλίο της Μαρίας Ρουσάκη "Ο νταής του σχολικού" από τις εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2010. 

Το σχολικό περιβάλλον έχει και τον νταή του. Κάποιο παιδί που διαθέτει μεγαλύτερα φυσικά προσόντα και προσπαθεί να τα εκμεταλλευτεί με λάθος τρόπο. Θέλει να κυριαρχήσει πάνω στους άλλους και δεν τους αφήνει σε ησυχία.

Ο Αριστοτέλης δεν βλέπει την ώρα να τελειώσει το καλοκαίρι και να επιστρέψει στο σχολείο. Όταν επιτέλους ξεκινάει η καινούρια χρονιά, δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του. Όμως η χαρά του κόβεται απότομα. Ο νταής του σχολικού κάνει τη ζωή του Αριστοτέλη μαρτύριο. Μέχρι που αποκαλύπτεται ένα μυστικό και τα πράγματα αλλάζουν. 

Μια ιστορία για τον εκφοβισμό στο σχολείο και τους τρόπους αντιμετώπισής του.

Το βιβλίο μας δίνει την αφορμή για συζήτηση ώστε να ξεκαθαρίσουμε τι είναι ο εκφοβισμός, ποιες μορφές παίρνει και με ποιους τρόπους μπορούμε να τον αποφύγουμε.

Πώς αποφεύγουμε τον εκφοβισμό και τον νταή.

Για το Αττικό Μετρό.

Στη Γλώσσα ασχοληθήκαμε με το μετρό της Αθήνας. Μάθαμε ότι ήταν ένα πολύ μεγάλο και δύσκολο τεχνικό έργο για το οποίο χρειάστηκαν πολλές εργασίες για την κατασκευή του, απαιτήθηκαν αρχαιολογικές ανασκαφές  και έγιναν έργα ανάπλασης στους χώρους που είναι οι σταθμοί του. Βλέπουμε ένα μικρό βίντεο με τον μετροπόντικα (το τεράστιο μηχάνημα που σκάβει βαθιά στη γη) .  

Ιδιαίτερα μας άρεσαν τα σπουδαία έργα σύγχρονου πολιτισμού που κοσμούν μερικούς από τους σταθμούς του και παρακολουθούμε σχετικό βίντεο.

Διαδικτυακή αφήγηση παραμυθιών.

Από τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Χαλκίδας.

Ο παιδαγωγικός και ψυχαγωγικός ρόλος του παραμυθιού και η θετική επιρροή του στην κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη και την εν γένει διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού έχει επισημανθεί και αναλυθεί από μελετητές της αναπτυξιακής ψυχολογίας και των επιστημών της αγωγής. Το παιδί μέσω του παραμυθιού καλλιεργεί τη φαντασία του, ταυτίζεται με αρχέτυπες καταστάσεις όπως η σύγκρουση καλού-κακού, δίκαιου-άδικου, θάρρους-δειλίας, αγάπης-μίσους, , επιλύει συγκρούσεις και προβλήματα, καταπραΰνει την ψυχο-διανοητική φόρτισή του και προσανατολίζεται σε βασικές ηθικές αξίες και αρχές. Άλλωστε και το ρήμα παραμυθούμαι, από το οποίο προέρχεται η λέξη «παραμύθι», σημαίνει καταπραΰνω τον σωματικό ή ψυχικό πόνο κάποιου με λόγια ή με πράξεις, παρηγορώ, προτρέπω, παρακινώ κάποιον να κάνει κάτι, δίνω θάρρος σε κάποιον με τα λόγια μου.

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Χαλκίδας υποστηρίζει την αφήγηση παραμυθιών για παιδιά νηπιακής και σχολικής ηλικίας με προγράμματα φιλαναγνωσίας που πραγματοποιούνται στο χώρο της.

Παράλληλα, με ένα νέο πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά όπου κι αν βρίσκονται να ακούσουν παραμύθια μεγάλης καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής αξίας σε θεατρική αφήγηση από εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Συγχρόνως, δίνει ένα σημαντικό εργαλείο στους εκπαιδευτικούς το οποίο μπορούν να αξιοποιήσουν μέσα και έξω από την τάξη.

Το πρώτο μέρος αυτού του προγράμματος περιλαμβάνει αφήγηση παραμυθιών από τις συλλογές του Γ. Μέγα των εκδόσεων «Εστία» σε επιμέλεια της Ευδοκίας Ζέρβα και μουσική του Νίκου Γιακουμάκη.

Για να ακούσετε τα παραμύθια πατήστε στις εικόνες που ακολουθούν.

Ευχαριστίες:

Το Εφορευτικό Συμβούλιο, η Πρόεδρος, η Διευθύντρια , και το προσωπικό της ΔΗ.ΚΕ.ΒΙ.Χ ευχαριστούν θερμά όσους/ες συνέβαλαν στην πραγματοποίηση αυτού του προγράμματος χωρίς μάλιστα κανένα οικονομικό ή άλλο όφελος.

Συγκεκριμένα ευχαριστούμε:

α) την κ. Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, υπεύθυνη δικαιωμάτων του "Βιβλιοπωλείου της Εστίας"

β) την κ. Αριστέα Ζερβάνου, εγγονή του Γ.Α. ΜΕΓΑ για την έγκρισή της και την αρμονική συνεργασία

γ) τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Χαλκίδας,Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. κ.Χρυσόστομο

δ) τον υπεύθυνο του ραδιοφωνικού σταθμού της Ιεράς Μητρόπολης Χαλκίδας, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Πατέρα Ευάγγελο Γαλάνη και τον ηχολήπτη κ. Ευάγγελο Κρητικό για την πολύτιμη βοήθειά τους,

ε) την Ευδοκία Ζέρβα που πρότεινε στη ΔΗ.ΚΕ.ΒΙ.Χ την υλοποίηση αυτού του προγράμματος του οποίου είχε και τη γενική επιμέλεια,

στ) τη Δήμητρα Αδάμου, τη Μαίρη Γιαγκουδάκη, τον Νίκο Γιακουμάκη, τον Λάμπρο Γιαννούχο, τη Σταυρούλα Θεοδωροπούλου, την Ελένη Καταχιώτη, τη Μαγδαληνή Καλαθέρη, την Άννα Μάνεση, την Έλλη Παπουτσή, τον Τάσο Σταυρουλάκη και την Ξένια Χατζηκωνσταντίνου,

ζ) τον Νίκο Ανέστη, νομικό σύμβουλο και Aντιπρόεδρο της ΔΗ.ΚΕ.ΒΙ.Χ.

Οι περιπέτειες του Οδυσσέα σε βίντεο.

Ολοκληρώνοντας την 6η ενότητα της Ιστορίας με τις περιπέτειες του Οδυσσέα μπορούμε να δούμε τα μυθικά γεγονότα σε κινούμενα σχέδια.

Άντρες και γυναίκες.

Συνεχίζοντας την 6η ενότητα της Μελέτης Περιβάλλοντος συζητάμε για τις υποχρεώσεις των ανδρών και των γυναικών στο σπίτι. Ποιος συνήθως κάνει τι; μετακινούμε την κάθε εργασία στην εικόνα. Κάτι που το κάνουν και οι δυο μπαίνει στο μέσον. 

Πηγή το φωτόδεντρο.

Περιμένοντας το Πάσχα.

Έχουμε αρχίσει από τις μέρες των τελευταίων Αποκριών το κεφάλαιο "Γιορτάζοντας το Πάσχα" στο μάθημα των Θρησκευτικών μας. Ασχολούμαστε με το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων. Με την ευκαιρία διαβάζουμε κάλαντα του Λαζάρου από διάφορα μέρη της Ελλάδας και τα ακούμε. Βλέπουμε πώς φτιάχνονται τα Λαζαράκια.

«Ήρθε ο Λάζαρος ,
ήρθαν τα Βάγια ,

ήρθε η Κυριακή που τρών’ τα ψάρια.

Βάγια ,Βάγια και Βαγιώ,

Τρώνε ψάρι και κολιό.

Και την άλλη Κυριακή,

Τρώνε το ψητό τ’αρνί .

Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια,

Ήρθε η Κυριακή που τρων ’τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,

Ήρθε η μάνα σου από την πόλη,

Σου ’φερε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη,

Γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.

Το κοφνάκι μου θέλει αυγά.

Κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια ,Βάγια των Βαγιών,

Τρώνε ψάρι και κολιό

Και την άλλη Κυριακή

Τρώνε το παχύ τ’αρνί .»

Τα επόμενα τα ακούμε εδώ.

"Εις την πόλη Βηθανία κλαίει η Μάρθα κι η Μαρία

έχασε τον αδερφό της, τον καλό και καρδιακό της.

Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν και τον ιμερολογούσαν

την ημέρα τη τετάρτη κίνησ’ ο Χριστός για να ’ρθει

και ευρήκε τη Μαρία έξω από τη Βηθανία.

Πες μας Λάζαρε τι είδες εις τον Άδη που επήγες.

Είδα πόνους, είδα θρήνους, είδα βάσανα και τρόμους

δώστε μου λίγο νεράκι να ξεπλύνω το φαρμάκι'

Τα επόμενα εδώ.

"– Πού ’σαι Λάζαρε, πού είναι η φωνή σου

που σε γύρευε η μάνα κι η αδερφή σου.

– Ήμουνα στη γη, στη γη βαθιά χωμένος

κι από τους εχθρούς, εχθρούς βαλαντωμένος.

Βάγια, βάγια των βαγιών,

τρώνε ψάρια, τον κολιόν

και την άλλη Κυριακή,

ψήνουν το παχύ αρνί."

Καλό μήνα!

Με βραχιολάκια στα χέρια! Καλό Μάρτη! Καλό μήνα!

 

"Ο ΜΑΡΤΗΣ"

Λαϊκή παράδοση διασκευασμένη από τη Ρένα Καρθαίου. 

Στους παλιού καιρούς, ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου. Μα, για να μη φερθεί τίμια στ’ αδέρφια του, έχασε τα πρωτεία. 

Κάποτε οι μήνες φύτεψαν συντροφικά ένα αμπέλι. Τον τρίτο χρόνο το αμπέλι έκανε σταφύλια κι όταν ήρθε ο καιρός του τρύγου, τα τρύγησαν, τα πάτησαν κι έβαλαν τον μούστο σ’ ένα μεγάλο βαρέλι.

Άμα ψήθηκε ο μούστος κι έγινε κρασί, ο Μάρτης ζήτησε να πιει πρώτος το μερδικό του. Οι άλλοι μήνες, χωρίς να βάλουν κακό στο νου τους, τον άφησαν.

Τρύπησε τότε ο πονηρός το βαρέλι στην κάτω μεριά, κάθισε και το ρούφηξε όλο το κρασί. Όταν θέλησαν κι οι άλλοι μήνες να πιουν, δε βρήκαν σταλαματιά. Τότε κατάλαβαν την πονηριά του Μάρτη και θύμωσαν τόσο, που σκέφτηκαν να του πάρουν τα πρωτεία. Μα ποιος να πάρει τη θέση του Μάρτη, που ο καθένας την ήθελε δική του; Για να μη μαλώσουν, συμφώνησαν να ρίξουν κλήρο.

Έτσι κι έγινε. Πρώτος βγήκε ο κλήρος του Γενάρη και αρχίζει από αυτόν ο χρόνος. Δεύτερος βγήκε ο κλήρος του Φλεβάρη, τρίτος του Μάρτη, κι ύστερα ήρθαν οι άλλοι με τη σειρά. 

Ο Μάρτης, όταν θυμηθεί πως γέλασε τ’ αδέρφια του και τους ήπιε το κρασί, ξεκαρδίζεται στα γέλια. Μα όταν συλλογίζεται πως γι’ αυτή την αφορμή έχασε τα πρωτεία και τις δόξες του, κλαίει απαρηγόρητα. Γι’ αυτό λένε πως ο Μάρτης πότε κλαίει πότε γελάει.