Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

"Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο".



Διαβάζουμε το βιβλίο της Κατερίνας Μουρίκη "Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο" σε εικονογράφηση του Νίκου Χριστοφοράκη, Εκδόσεις Διάπλαση, Αθήνα 2008.



Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ο μικρός Αλέξανδρος μας βάζει μέσα στο κλίμα της αφήγησής του: "Γεια σας! Με λένε Αλέξανδρο και πηγαίνω στο νηπιαγωγείο. Η αδελφή μου, πάει στην Τρίτη τάξη και τη λένε Ελευθερία, όπως και τη γιαγιά. Όμως ο παππούς Περικλής πότε-πότε τη γιαγιά τη λέει "Χούντα" κι εκείνη κάνει ότι θυμώνει. Μάλλον δεν της αρέσουν τα χαϊδευτικά ονόματα. Το κατάλαβα τελευταία όταν η αδελφή μου ζήτησε να τη φωνάζουμε Φρίντα κι η γιαγιά έβαλε τις φωνές. "Δεν μας χρειάζονται ξενόφερτα ονόματα!" είπε κοφτά κι η αδελφή μου ξέσπασε: Σάμπως ξενόφερτο δεν είναι και το "Χούντα" που σε λέει ο παππούς; Τελικά έγινε στο σπίτι επανάσταση για το όνομα της Ελευθερίας μας. Καλά που μπήκε στη μέση ο παππούς Περικλής και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: "Οι καιροί αλλάζουν, Χούντα μου! Τόπο στα νιάτα!" φώναξε. Έτσι η γιαγιά Χούντα κατάθεσε τα όπλα και η Ελευθερία μας -δηλαδή η Φρίντα- νίκησε. Τώρα τι με έπιασε και σας λέω τα οικογενειακά μας; Εγώ είχα σκοπό να σας μιλήσω για το Πολυτεχνείο!"

Η Κατερίνα Μουρίκη στο βιβλίο της "Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο" μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε απλά και κατανοητά την αξία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μέσα από τις μεστές ατάκες παππού και τις παιδιάστικες ερμηνείες του εγγονού Αλέξνδρου περνούν έννοιες όπως "Ελευθερία", "Δημοκρατία", "χούντα", "Λαϊκός ξεσηκωμός". 
Η σοφία και οι μνήμες του παππού Περικλή ανταμώνουν με την παιδική αφέλεια του Αλέξανδρου που κάνει συνειρμούς και συσχετίζει όσα βλέπει και ακούει με την προσωπική του καθημερινότητα. Παιδικές σκέψεις που παρότι προκαλούν γέλιο, κρύβουν μικρές και μεγάλες αλήθειες της ζωής μας.
Η δυναμική εικονογράφηση του Νίκου Χριστοφοράκη συμπληρώνει εικαστικά το κείμενο δημιουργώντας κατάλληλη ατμόσφαιρα. (Πηγή : biblionet)
Οι εικόνες του βιβλίου σε παρουσίαση.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου