Rosie Haine: «Το γυμνό δεν είν’ κακό»

 

Άρθρο της Αλεξίας Βλάρα 

Δημοσιεύτηκε στο Διάστιχο. 

Το εικονογραφημένο βιβλίο "Το γυμνό δεν είν’ κακό"  της Ρόζι Χέιν αποτελεί μια τρυφερή, θαρραλέα και ουσιαστική πρόταση για την παιδική, και όχι μόνο, βιβλιοθήκη. Με απλό λόγο και λεπτό συναίσθημα, ανοίγει έναν ειλικρινή διάλογο γύρω από το σώμα, τη διαφορετικότητα και την αποδοχή, χωρίς υπερβολές, διδακτισμό ή πρόκληση. Αντιθέτως, επιλέγει συνειδητά τον δρόμο της ηρεμίας, της φυσικότητας και της αλήθειας, προτείνοντας έναν τρόπο θέασης του σώματος απαλλαγμένο από φόβο και ενοχή.

Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται η ιδέα ότι το σώμα είναι κάτι φυσικό, πολύτιμο και άξιο αγάπης. Τα σώματα παρουσιάζονται όπως είναι: διαφορετικά, μοναδικά και διαρκώς μεταβαλλόμενα. Μεγαλώνουν, αλλάζουν, κουβαλούν σημάδια, πτυχώσεις, καμπύλες, χρώματα και ιστορίες ζωής. Το γυμνό εδώ δεν αντιμετωπίζεται ως ταμπού ή ως κάτι που πρέπει να αποκρυφτεί, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρόκειται για μια προσέγγιση απελευθερωτική, ιδιαίτερα για τα παιδιά, τα οποία συχνά έρχονται αντιμέτωπα με κοινωνικά στερεότυπα γύρω από το «κανονικό» σώμα από πολύ μικρή ηλικία.

Η Ρόζι Χέιν δεν επιχειρεί να εξηγήσει ή να πείσει τον αναγνώστη με επιχειρήματα. Αντίθετα, τον συνοδεύει με τρυφερότητα σε μια ήρεμη διαδικασία αναγνώρισης και αποδοχής της σωματικής ποικιλομορφίας. Η γλώσσα της είναι λιτή, καθαρή και βαθιά ανθρώπινη, αφήνοντας χώρο στη σκέψη και στο συναίσθημα. Η μετάφραση της Άνδρης Θεοδότου σέβεται απόλυτα αυτή τη λεπτή ισορροπία, διατηρώντας τη ροή και την αίσθηση του πρωτότυπου κειμένου, χωρίς να βαραίνει ή να «ενηλικιώνει» το μήνυμα.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην εικονογράφηση, η οποία λειτουργεί ως ισότιμος αφηγηματικός άξονας του βιβλίου. Οι ήπιες υδατογραφίες της δημιουργού είναι ζεστές, γήινες και διακριτικές. Τα σώματα αποτυπώνονται με σεβασμό και φροντίδα, χωρίς υπερβολικό ρεαλισμό ή έμφαση στη λεπτομέρεια που θα μπορούσε να σοκάρει ή να αποσπάσει την προσοχή. Αντιθέτως, οι μορφές αποπνέουν οικειότητα, ασφάλεια και γαλήνη. Οι απαλές χρωματικές επιλογές ενισχύουν το μήνυμα της αποδοχής και δημιουργούν έναν εικαστικό κόσμο φιλόξενο, μέσα στον οποίο το παιδί μπορεί να κινηθεί χωρίς άγχος.

Σε παιδαγωγικό επίπεδο, το βιβλίο προσφέρει πολλαπλές δυνατότητες αξιοποίησης. Μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για συζητήσεις γύρω από το σώμα, τα όρια, την αυτοεικόνα και τον σεβασμό προς τον εαυτό και τους άλλους. Λειτουργεί ως ένα πολύτιμο εργαλείο ενδυνάμωσης, βοηθώντας τα παιδιά να «κατοικήσουν» το σώμα τους με περισσότερη ασφάλεια και λιγότερη ντροπή, ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.

Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι το βιβλίο απευθύνεται εξίσου και στο ενήλικο κοινό. Γονείς, εκπαιδευτικοί και αναγνώστες/-τριες κάθε ηλικίας καλούνται να επανεξετάσουν τις δικές τους προκαταλήψεις, φόβους και σιωπές γύρω από το σώμα. Μέσα από την απλότητά του, το βιβλίο λειτουργεί ως καθρέφτης και υπενθύμιση ότι η αποδοχή ξεκινά πρώτα από εμάς. Μας προσκαλεί να σταθούμε με ειλικρίνεια απέναντι στις αφηγήσεις που έχουμε κληρονομήσει ή αναπαραγάγει άκριτα, να αναγνωρίσουμε πώς αυτές διαμορφώνουν το πώς μιλάμε στα παιδιά και, τελικά, το πώς αυτά σχετίζονται με τον εαυτό τους. Έτσι, η ανάγνωση μετατρέπεται σε μια σιωπηλή αλλά ουσιαστική παιδαγωγική πράξη, που δεν αφορά μόνο το τι λέμε στα παιδιά, αλλά κυρίως το πώς υπάρχουμε δίπλα τους.

Το βιβλίο "Το γυμνό δεν είν’ κακό"   δεν επιδιώκει να προκαλέσει, αλλά να καλλιεργήσει. Δεν κουνάει το δάχτυλο, αλλά περνάει με σταθερότητα και αγάπη ένα μήνυμα αναγκαίο: ότι το σώμα μας, όπως κι αν είναι, αξίζει σεβασμό, φροντίδα και αγάπη. Ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί ξανά και ξανά, ανοίγοντας κάθε φορά έναν νέο, ουσιαστικό διάλογο ανάμεσα στο παιδί και τον ενήλικα.

Πρόκειται για ένα έργο που ξεπερνά τα όρια ενός τυπικού εικονογραφημένου βιβλίου, καθώς έχει σχεδιαστεί με βάση τη φιλοσοφία του design for all (σχεδιασμός για όλα τα άτομα), υποστηρίζοντας πολλαπλούς τρόπους ανάγνωσης και παραμένοντας ανοιχτό σε κάθε παιδί και κάθε οικογένεια. Η πρόταση των Εκδόσεων ΝΟΣΜΑ φέρνει τρεις σημαντικές καινοτομίες, που υπηρετούν την προσβασιμότητα και τη συμπερίληψη:

– Χρήση συμβόλων Εναλλακτικής και Επαυξητικής Επικοινωνίας (ΕΕΕ – Widgit),

– Ηχητικό βιβλίο με αφήγηση από παιδική φωνή,

– Βίντεο στη νοηματική γλώσσα.

"Το γυμνό δεν είν’ κακό"

Ρόζι Χέιν

εικονογράφηση: Ρόζι Χέιν

μετάφραση: Άνδρη Θεοδότου

ΝΟΣΜΑ

36 σελ.

Αν σας τα τραγουδήσουμε

 

Τα δικαιώματα του παιδιού έγιναν τραγούδια από τα ίδια τα παιδιά, τραγουδήθηκαν από σημαντικούς Έλληνες μουσικούς και ερμηνευτές και κυκλοφορούν πλέον σε μια καλαίσθητη έκδοση από τη Μικρή Άρκτο και το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η έκδοση περιέχει 14 τραγούδια, εικονογραφήσεις σημαντικών εικαστικών δημιουργών, μια περίληψη της Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού του ΟΗΕ αλλά και τις ιστορίες αυτής της πρωτότυπης διαδρομής.

Όλα ξεκίνησαν στο πλαίσιο της εκστρατείας για τη γνωστοποίηση των δικαιωμάτων του παιδιού. Το Δίκτυο προκήρυξε έναν πανελλαδικό μαθητικό διαγωνισμό στίχου, με θέμα τα δικαιώματα του παιδιού, όπου συγκέντρωσε τελικά περισσότερους από 240 στίχους, που έγραψαν παιδιά από παντού, εμπνεόμενα από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Και οι στίχοι έγιναν τραγούδια, στα χέρια και από τις φωνές σημαντικών καλλιτεχνών. Με τη βοήθεια και τη στήριξη που προσέφεραν οι: 

Άγγελος Αγγέλου, Φωτεινή Βελεσιώτου, Γιώργος Γκώνιας, Σπύρος Γραμμένος, Φοίβος Δεληβοριάς, Νίκος Ζούδιαρης, Τατιάνα Ζωγράφου, Κώστας Λειβαδάς, Τζώρτζια, Αριστείδης Μάραντος, Σαββέρια Μαργιολά, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Δημήτρης Μπασλάμ, Δάφνη Πανουργιά, Μαρία Παπαγεωργίου, Αντώνης Παπαθεοδούλου, Θοδωρής Παπαιωάννου, Κώστας Παρίσσης, Σταύρος Σιόλας, Μπάμπης Στόκας, Γιώργος Χαρωνίτης, Γιώργης Χριστοδούλου, Νεφέλη Φασούλη, Burger Project και Dilemma.

Εικονογράφοι, γνωστοί/ές από την παρουσία τους στον χώρο των εκδόσεων, προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, δίνοντας την δική τους «εικόνα» στην πρωτοβουλία των συναδέλφων τους μουσικών. Οι: 

Μυρτώ Δεληβοριά, Ίρις Σαμαρτζή, Ντανιέλα Σταματιάδη, Χαρά Μαραντίδου, Αχιλλέας Ραζής, STMTS, Μάρια Μπαχά, Αλέξης Κυριτσόπουλος, Βασίλης Παπατσαρούχας και Παύλος Νικολακόπουλος παρέδωσαν, αφιλοκερδώς και αυτοί, τη δική τους ματιά φιλοτεχνώντας την εκδοτική πρωτοβουλία του Δικτύου και της Μικρής Άρκτου.

Όλοι μια αγκαλιά!

Η τελευταία ενότητα της Γλώσσας με τον ομώνυμο τίτλο, μας δίνει την αφορμή και ψάχνουμε τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε σχολείο. Μερικές από τις περιπτώσεις που συγκέντρωσε η Action aid παρουσιάζονται στον χάρτη και μπορούμε να τις διαβάσουμε, πατώντας στην εικόνα και μετά στα κόκκινα κυκλάκια. Η εφαρμογή είναι από τον Μικρό Αναγνώστη.

 

                           

Τα δικαιώματα του παιδιού σε εικόνες από την Κύπρο.

Ο Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Δικαιωμάτων του Παιδιού της Κύπρου και ο Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του παιδιού ετοίμασαν μιαν αφίσα με εικονογραφημένα τα δικαιώματα του παιδιού. Πατώντας πάνω στην αφίσα βλέπετε αναλυτικά όλα τα άρθρα της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του παιδιού σε εικόνες. Η σύμβαση αυτή είναι μια συμφωνία των περισσότερων κρατών της γης για τα ποια πρέπει να είναι τα δικαιώματα των παιδιών. 

Είμαστε παιδιά, έχουμε δικαιώματα.

Πρόσφατα μιλήσαμε  στα Θρησκευτικά για τα δικαιώματα του παιδιού. 

                               
Από τον Συνήγορο του Παιδιού, βλέπουμε  ένα επεξηγηματικό βιντεάκι :

Όμως δεν έχουν όλα τα παιδιά στον κόσμο τα ίδια δικαιώματα. Σε πολλά καταπατούνται. Ακόμα και στη χώρα μας βλέπουμε παιδιά να εργάζονται αντί να πηγαίνουν στο σχολείο. Ακόμα και στο σχολείο μας υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν πρόσβαση σε γιατρό και φάρμακα.

Πατώντας στην επόμενη εικόνα μετακινούμε τις φωτογραφίες κάτω από το κείμενο που τους ταιριάζει και ανακαλύπτουμε τα πέντε πιο σημαντικά προβλήματα των παιδιών σε όλο τον κόσμο, που αφορούν στην καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.

Εμείς και τα δικαιώματα του παιδιού.

Στο μάθημα των Θρησκευτικών, στην 5η ενότητα που έχει θέμα της τα παιδιά, που είναι η χαρά και η ελπίδα του κόσμου, μαθαίνουμε για τα δικαιώματα των παιδιών. Το ίδιο θέμα το συναντάμε και στη Μελέτη στην 6η ενότητα. Ασχοληθήκαμε με τις βασικές αρχές των δικαιωμάτων των παιδιών και ετοιμάσαμε κολλάζ. Βρήκαμε φωτογραφικό υλικό και ετοιμάσαμε ένα μεγάλο κολλάζ με εικόνες από παιδιά από όλον τον κόσμο. Τα παλιά τεύχη του περιοδικού "ΓΕΩ" που έχει φέρει η κυρία στην τάξη μας, για άλλη μια φορά αποδείχθηκαν χρήσιμα. Η κάθε μία ομάδα αναζητά και διαλέγει υλικό για το κολλάζ και μαζί σκέφτεται και προτείνει τίτλους για να το συμπληρώσουν. Οι τίτλοι μας αναφέρονται στα πράγματα που έχουν τα παιδιά ανάγκη.

 

 

"Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια".

Στο μάθημα των Θρησκευτικών, στην 5η ενότητα που έχει θέμα της τα παιδιά, μαθαίνουμε για τα δικαιώματα των παιδιών. 

Από τον Συνήγορο του Παιδιού, βλέπουμε εδώ  ένα βιβλιαράκι με τα βασικά δικαιώματα των παιδιών σε μορφή κόμικ. 

Πατάμε στην εικόνα :

Ακόμη "Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια" όπως την ετοίμασε για τα παιδιά ο Συνήγορος τους. Πατάμε πάλι στην εικόνα: 

Ένας άλλος Μινώταυρος στην τάξη μας.

Πραγματοποιήθηκε για το τμήμα μας το συμμετοχικό θέατρο "Ένας άλλος Μινώταυρος" με τη βοήθεια του θεάτρου Χαλκίδας και της συνεργάτιδάς του, Ευρυδίκης Σαμαρά (Ηθοποιού/Θεατρολόγου/Θεατροπαιδαγωγού). 

Στα πλαίσια του προγράμματος Αγωγής Υγείας «ΜΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΒΟΗΘΟ» που υλοποιούμε τη φετινή σχολική χρονιά ήρθε στο σχολείο μας η κυρία Ευρυδίκη και πήραμε μέρος σε μία θεατρο-παιδαγωγική διαδικασία, ώστε να ευαισθητοποιηθούμε   σε θέματα Ψυχικής Αγωγής, σε ζητήματα που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας προσωπικά ή παρατηρούμε  γύρω μας. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο είδος συμμετοχικού θεάτρου με εντονότατο βαθμό βιωματικού χαρακτήρα. Εκτός από τα κομμάτια θεατρικής δράσης που παρακολουθήσαμε, «μπήκαμε σε ρόλους», που σχετίζονται με την ιστορία, και δράσαμε μέσα στον φανταστικό χώρο. Αυτά τα παιχνίδια ρόλων, μαζί με άλλες τεχνικές του Δράματος, βοηθούν στον αναστοχασμό πάνω στα ζητήματα που πραγματευθήκαμε και στην βαθύτερη κατανόηση τους. 

Επιλέξαμε το θέμα «Ένας άλλος Μινώταυρος» το οποίο εντάσσεται στη Θεματική της Διαφορετικότητας – Επιθετικότητας και γιατί συνδυάζεται με τους στόχους του προγράμματος Αγωγής Υγείας και γιατί αγγίζει τα μυθολογικά θέματα του μαθήματος της φετινής Ιστορίας. 

Στόχοι της διαδικασίας ήταν τα παιδιά: 

· να αναρωτηθούν πάνω στους λόγους που οδηγούν τους ανθρώπους στην «απομόνωση» του διαφορετικού, 

· να βιώσουν τα συναισθήματα του αποκλεισμένου από την ομάδα ήρωα, καλλιεργώντας την εν-συναίσθηση, 

· να αντιληφθούν το ρόλο που παίζει ο κοινωνικός περίγυρος στον αρνητικό ή θετικό στιγματισμό ενός προσώπου.

 Δραματικό περιεχόμενο: 

Ένας αρχαιολόγος ανακαλύπτει μια διαφορετική απόδοση της μορφής και της στάσης του γνωστού μυθολογικού τέρατος. Με ένα γύρισμα στο χρόνο, βρεθήκαμε στα παιδικά χρόνια του Μινώταυρου και παρακολουθήσαμε γεγονότα από τη ζωή του, μπαίνοντας σε ρόλο πολιτών της Κνωσσού. Το παιδί - τέρας καθώς δεν βρίσκει θετική ανταπόκριση από τον κοινωνικό περίγυρο συμπεριφέρεται βίαια και οι γονείς του αποφασίζουν να τον κλείσουν στο λαβύρινθο. Τι σκεφτήκαμε; πώς μπορέσαμε να καταλάβουμε τη βίαιη συμπεριφορά του Μινώταυρου; πώς αναλάβαμε να τον βοηθήσουμε και να τον εντάξουμε στην ομάδα μας;

Έτσι στην παράσταση Συμμετοχικού Θεάτρου «Ένας άλλος Μινώταυρος»: 

Παρακολουθήσαμε κομμάτια θεατρικής δράσης, αλλά και δράσαμε μέσα στο πλαίσιο μιας ιστορίας, παίζοντας ρόλους , παρατηρώντας και συζητώντας, με σκοπό να επεξεργαστούμε το θέμα Επιθετικότητα και Διαφορετικότητα. 

Περάσαμε καταπληκτικά. Συμμετείχαμε με χαρά και ενδιαφέρον. Μερικές φορές ήμασταν αρκετά φασαριόζοι, αλλά ήταν από τον ενθουσιασμό μας. 

Τα κίτρινα καπέλα.

Με αφορμή την ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος, διαβάζουμε ένα εξαιρετικό βιβλίο για το θέμα αυτό. Πρόκειται για "Τα κίτρινα καπέλα" της Κέλλυς Ματαθία Κόβο από τις εκδόσεις Πατάκη (Αθήνα, 2017). Στο βιβλίο αυτό η συγγραφέας αφηγείται την ιστορία μιας εβραϊκής οικογένειας που σώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Είναι η ιστορία της οικογένειας της συγγραφέως όπως καταγράφηκε στη μνήμη της από την παιδική της ηλικία. 

"Όταν ήμουνα μικρή, μιλούσαμε συχνά για τις περιπέτειες, τις αγωνίες και την υπεράνθρωπη προσπάθεια που έκαναν για να σωθούν από το θεριό του πολέμου η μητέρα μου και η οικογένειά της. Πώς ξέφυγαν, πού κρύφτηκαν, ποιοι ήταν εκείνοι οι απλοί, δίκαιοι άνθρωποι που είχαν το θάρρος να αντισταθούν και να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή τους για να σώσουν ανθρώπους", γράφει η Κέλλυ Ματαθία-Κόβο που εικονογραφεί παιδικά βιβλία και τώρα ήρθε η ώρα να γράψει και να ζωγραφίσει μια δική της ιστορία, που είναι η ιστορία της οικογένειάς της.  "Μάλλον κάπου μέσα μου πάντα ήξερα ότι έπρεπε να κάνω κάτι μ’ αυτήν την ιστορία. Έτσι, μια μέρα, και ενώ είχα ξεκινήσει να γράφω κάτι εντελώς διαφορετικό, τα δάχτυλά μου άρχισαν να πληκτρολογούν αυτά που είναι εδώ γραμμένα. Η μόνη εξήγηση που μπόρεσα από τότε να δώσω στον εαυτό μου είναι ότι τα χέρια μου τα καθοδήγησε η καρδιά μου. Και η καρδιά πάντα ξέρει", προσθέτει.

Μια ιστορία που μιλάει για φόβo και θάρρος, για φιλία που δε γνωρίζει όρια, για ευγνωμοσύνη και μνήμη. Μιλάει για αυτούς που, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με το θεριό, ακούν την εσωτερική τους φωνή, την καρδιά τους, και βρίσκουν τη δύναμη να αποφασίσουν για την τύχη τους. Μιλάει όμως και για εκείνους που βάζουν σε κίνδυνο τον εαυτό τους, υπερασπίζοντας το δικαίωμα στη ζωή.

Διαβάζουμε με λίγα λόγια την ιστορία (από την Elniplex):

Θυμάμαι, πριν πολλά χρόνια, σ’ ένα μεγάλο καταπράσινο βοσκοτόπι, ζούσαν χαρούμενα κι αρμονικά πρόβατα, κατσίκες, κουνέλια και λαγοί, κότες, κόκορες και ποντικοί.

Εκεί ζούσε και η οικογένεια Μπε, ο κύριος και η κυρία Μπε και τα επτά μικρά τους προβατάκια. Μια μέρα ο κύριος Μπε πληροφορήθηκε πως άγρια θηρία από τα μακρινά, χιονισμένα βουνά ήθελαν να αιχμαλωτίσουν τα πρόβατα. Ο λόγος ήταν άγνωστος. Στο βοσκοτόπι άρχισε να πλανάται μια παράξενη απειλή. Ο κύριος Μπε μάταια αναζητούσε λύσεις για τη σωτηρία της οικογένειάς του.

Ένα βράδυ τα θεριά κατέβηκαν από τα βουνά και παγίδευσαν τα πρόβατα αφού πρώτα τα υποχρέωσαν να φορέσουν όλα κίτρινα καπέλα. Τα πρόβατα ζούσαν πια φυλακισμένα. Δεν μπορούσαν να πάνε στις δουλειές τους, ούτε στο σχολείο, ούτε να βοσκήσουν ή να παίξουν ελεύθερα.

Ο κύριος και η κυρία Μπε αποφάσισαν να δραπετεύσουν. Ο κύριος Μπε κατέστρωσε τολμηρό σχέδιο με τους πιο έμπιστους φίλους του: Τον Κόκορα τον Πρωινό και τον Ποντικό τον Τρομερό. Έστειλε τηλεγράφημα και στον επιστήθιο φίλο του τον Λαγό ο οποίος ήταν πρόεδρος σε ένα νησιωτικό χωριό.

Κι ο Λαγός κατάλαβε ότι ο φίλος του τον είχε ανάγκη κι αψηφώντας τους κινδύνους, έκανε ταξίδι μακρινό για να τον συναντήσει και να τον βοηθήσει. Εν τω μεταξύ, ο Ποντικός οδηγούσε την οικογένεια Μπε μέσα από μονοπάτια άγνωστα που μόνο εκείνος γνώριζε, μακριά από το παγιδευμένο βοσκοτόπι. Ο Λαγός ανέλαβε να κρύψει την οικογένεια Μπε σε ένα μικρό καλύβι στο βουνό του νησιού του. Όλοι οι κάτοικοι του νησιού βοήθησαν τα ταλαιπωρημένα πρόβατα προσφέροντας φαγητό και ρούχα.

Και μια μέρα ο φόβος έφυγε. Η οικογένεια Μπε επέστρεψε ελεύθερη στο σπίτι της. Όμως ο τόπος τους δεν ήταν πια ο ίδιος. Αρκετοί από τους φίλους τους δεν κατάφεραν να σωθούν. Τα αισθήματα ήταν ανάμεικτα για αρκετά χρόνια. Υπήρχε λύπη για την απώλεια αλλά και ευγνωμοσύνη για τους φίλους και σωτήρες.

Τα χρόνια πέρασαν και η ζωή ξαναβρήκε τους γνώριμους ρυθμούς της. Όσο για τα άγρια θηρία… υπάρχουν ακόμα πάνω στα βουνά. Αυτούς όμως που χάθηκαν δεν τους ξέχασαν ποτέ.

Πατώντας στην επόμενη εικόνα μεταφερόμαστε στις πρώτες 9 σελίδες του βιβλίου: 

Στη συνέχεια πατώντας στην επόμενη εικόνα βρίσκουμε πιθανές διαδρομές ανάγνωσης του βιβλίου από την Μαρίζα Ντεκάστρο, παιδαγωγό, συγγραφέα και κριτικό βιβλίων για παιδιά.

«ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ»

Στα πλαίσια του προγράμματος Αγωγής Υγείας «ΜΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΒΟΗΘΟ» που υλοποιούμε τη φετινή σχολική χρονιά καλέσαμε στο σχολείο το Θέατρο Χαλκίδας και τη συνεργάτιδά του, Ευρυδίκη Σαμαρά /Ηθοποιό/Θεατρολόγο/Θεατροπαιδαγωγό σε μία θεατρο-παιδαγωγική διαδικασία, ώστε να πετύχουμε την ευαισθητοποίηση των παιδιών σε θέματα Ψυχικής Αγωγής, σε ζητήματα που βιώνουν στην καθημερινότητά τους προσωπικά ή παρατηρούν γύρω τους. 

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο είδος συμμετοχικού θεάτρου με εντονότατο βαθμό βιωματικού χαρακτήρα. Εκτός από τα κομμάτια θεατρικής δράσης που παρακολουθούν, τα παιδιά «μπαίνουν σε ρόλους», που σχετίζονται με την ιστορία, και καλούνται να δράσουν μέσα στον φανταστικό χώρο. Αυτά τα παιχνίδια ρόλων, μαζί με άλλες τεχνικές του Δράματος, βοηθούν στον αναστοχασμό πάνω στα ζητήματα που πραγματεύονται, και στην βαθύτερη κατανόηση τους. 

Επιλέξαμε το θέμα «Ένας άλλος Μινώταυρος» το οποίο εντάσσεται στη Θεματική της Διαφορετικότητας – Επιθετικότητας και γιατί συνδυάζεται με τους στόχους του προγράμματος Αγωγής Υγείας και γιατί αγγίζει τα μυθολογικά θέματα του μαθήματος της φετινής Ιστορίας. 

Στόχοι της διαδικασίας είναι τα παιδιά: 

· να αναρωτηθούν πάνω στους λόγους που οδηγούν τους ανθρώπους στην «απομόνωση» του διαφορετικού, 

· να βιώσουν τα συναισθήματα του αποκλεισμένου από την ομάδα ήρωα, καλλιεργώντας την εν-συναίσθηση, 

· να αντιληφθούν το ρόλο που παίζει ο κοινωνικός περίγυρος στον αρνητικό ή θετικό στιγματισμό ενός προσώπου. 

Δραματικό περιεχόμενο: 

Ένας αρχαιολόγος ανακαλύπτει μια διαφορετική απόδοση της μορφής και της στάσης του γνωστού μυθολογικού τέρατος. Με ένα γύρισμα στο χρόνο, θα βρεθούν στα παιδικά χρόνια του Μινώταυρου και θα παρακολουθήσουν γεγονότα από τη ζωή του, μπαίνοντας σε ρόλο πολιτών της Κνωσσού. Το παιδί - τέρας καθώς δεν βρίσκει θετική ανταπόκριση από τον κοινωνικό περίγυρο συμπεριφέρεται βίαια και οι γονείς του αποφασίζουν να τον κλείσουν στο λαβύρινθο. 

Έτσι στην παράσταση Συμμετοχικού Θεάτρου «Ένας άλλος Μινώταυρος»: 

Τα παιδιά θα παρακολουθήσουν κομμάτια θεατρικής δράσης, αλλά και θα δράσουν μέσα στο πλαίσιο μιας ιστορίας, παίζοντας ρόλους , παρατηρώντας και συζητώντας, με σκοπό να επεξεργαστούν το θέμα Επιθετικότητα και Διαφορετικότητα. Σχεδιασμός και εμψύχωση Ευρυδίκη Σαμαρά (Ηθοποιός-Θεατροπαιδαγωγός). Οργάνωση Θέατρο Χαλκίδας, με την άδεια και έγκριση του Υπουργείου Παιδείας. 

Το θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί μέσα στο σχολείο, θα έχει διάρκεια 4 διδακτικές ώρες, θα υλοποιηθεί με την παρουσία των εκπαιδευτικών των τμημάτων (το Γ1 την Παρασκευή 24/1 και το Γ2 την Παρασκευή 31/1) και η συμμετοχή στοιχίζει 5 €.

Παγκόσμια ημέρα των δικαιωμάτων του παιδιού.

Γιορτάζοντας την Παγκόσμια ημέρα των δικαιωμάτων του παιδιού στην τάξη μας, συζητάμε για το τι είναι τα δικαιώματα του παιδιού. Θα έπρεπε όλα τα παιδιά να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Όμως αυτό δεν συμβαίνει. Σε πολλά κράτη καταπατούνται. Ακόμα και στη χώρα μας βλέπουμε παιδιά να εργάζονται αντί να πηγαίνουν στο σχολείο. Ακόμα και στο σχολείο μας υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν πρόσβαση σε γιατρό και φάρμακα.

Ας δούμε τι είναι τα δικαιώματα του παιδιού σε ένα απλό βίντεο που ετοίμασε για μας ο Συνήγορος των δικαιωμάτων του παιδιού.

Ακούμε το τραγούδι των δικαιωμάτων, στα αγγλικά με έξυπνα σκίτσα που μας βοηθούν να καταλάβουμε:

Και κλείνουμε το αφιέρωμά μας αυτό με ακόμη ένα βίντεο φτιαγμένο από πολλές χώρες στα πλαίσια της UNICEF. 

Ζωγραφίζοντας τα δικαιώματα του παιδιού.

Με την ευκαιρία της 13ης ενότητας της Γλώσσας ("όλοι διαφορετικοί, όλοι ίδιοι") και του προγράμματος Αγωγής Υγείας ("Ο κόσμος μας") που υλοποιεί φέτος η τάξη μας, ζωγραφίσαμε τα δικαιώματα του παιδιού και δημιουργήσαμε μιαν αφίσα.

Τα έργα μας χωριστά:

 

 




 

Η ιστορία της UNICEF με λόγια και με σκίτσα.

"Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια".

Από τον Συνήγορο του Παιδιού ένα βιβλιαράκι με τα βασικά δικαιώματα των παιδιών σε μορφή κόμικ. 

Πατάμε στην εικόνα :

Ακόμη "Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια" όπως την ετοίμασε για τα παιδιά ο Συνήγορος τους. Πατάμε πάλι στην εικόνα: 

Τα δικαιώματα του παιδιού με εικόνες.

Στην 13η Ενότητα  της Γλώσσας με τίτλο : "Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίδιοι"  γνωρίζουμε τα δικαιώματα του παιδιού και μαθαίνουμε  πως όλοι είμαστε τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι!

Μα ποια είναι τα πιο σημαντικά από αυτά τα δικαιώματα; 

Να' τα εικονογραφημένα τα 10 βασικά δικαιώματα του παιδιού, όπως δημοσιεύθηκαν στο παιδικό περιοδικό "Ρόδι", που κυκλοφορούσε παλιά. (Είναι από το 1ο τεύχος της Β΄περιόδου, που εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 1993 με εικονογράφηση του Αντώνη Καλαμάρα).