Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Καλό μήνα!

Με βραχιολάκια στα χέρια! Καλό Μάρτη! Καλό μήνα!
 

"Ο ΜΑΡΤΗΣ"

Λαϊκή παράδοση διασκευασμένη από τη Ρένα Καρθαίου. 

Στους παλιού καιρούς, ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου. Μα, για να μη φερθεί τίμια στ’ αδέρφια του, έχασε τα πρωτεία. 

Κάποτε οι μήνες φύτεψαν συντροφικά ένα αμπέλι. Τον τρίτο χρόνο το αμπέλι έκανε σταφύλια κι όταν ήρθε ο καιρός του τρύγου, τα τρύγησαν, τα πάτησαν κι έβαλαν τον μούστο σ’ ένα μεγάλο βαρέλι.
Άμα ψήθηκε ο μούστος κι έγινε κρασί, ο Μάρτης ζήτησε να πιει πρώτος το μερδικό του. Οι άλλοι μήνες, χωρίς να βάλουν κακό στο νου τους, τον άφησαν.
Τρύπησε τότε ο πονηρός το βαρέλι στην κάτω μεριά, κάθισε και το ρούφηξε όλο το κρασί. Όταν θέλησαν κι οι άλλοι μήνες να πιουν, δε βρήκαν σταλαματιά. Τότε κατάλαβαν την πονηριά του Μάρτη και θύμωσαν τόσο, που σκέφτηκαν να του πάρουν τα πρωτεία. Μα ποιος να πάρει τη θέση του Μάρτη, που ο καθένας την ήθελε δική του; Για να μη μαλώσουν, συμφώνησαν να ρίξουν κλήρο.
Έτσι κι έγινε. Πρώτος βγήκε ο κλήρος του Γενάρη και αρχίζει από αυτόν ο χρόνος. Δεύτερος βγήκε ο κλήρος του Φλεβάρη, τρίτος του Μάρτη, κι ύστερα ήρθαν οι άλλοι με τη σειρά. 

Ο Μάρτης, όταν θυμηθεί πως γέλασε τ’ αδέρφια του και τους ήπιε το κρασί, ξεκαρδίζεται στα γέλια. Μα όταν συλλογίζεται πως γι’ αυτή την αφορμή έχασε τα πρωτεία και τις δόξες του, κλαίει απαρηγόρητα. Γι’ αυτό λένε πως ο Μάρτης πότε κλαίει πότε γελάει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου