Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2020

Δε μ’ ακούς; Είμαι ο Χειμώνας!

Στις δύο τελευταίες ενότητες της Γλώσσας ασχολούμαστε με το χιόνι, το κρύο και τον χειμώνα. Ένα πολύ όμορφο ποίημα της Μάρως Λοΐζου με την ευκαιρία. (Πηγή: syneducation)

Σπύρος Βασιλείου, Τέσσερις Εποχές, «O Χειμώνας»
Δε μ’ακούς;

Έρχομαι μέσα από τους έρημους ασφαλτόδρομους.
Έλα, έλα, κοριτσάκι
μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.
Έλα, έλα, αγοράκι
φόρεσε το σκούφο σου
βάλε τα μάλλινα γάντια σου
άνοιξε το στόμα σου, να ξεδιψάσεις με το χιόνι
γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια
και ξεραμένα σύκα
τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.
Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα ποτάμια
τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό
άσ’ το μόνο του στη γωνιά του το πατίνι
κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.
Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη πλάι στο περβάζι;
Για κοίτα πώς μελάνιασε η μύτη σου….την πάγωσε τ’ αγιάζι…
Έλα, έλα, αγοράκι
έλα, έλα κοριτσάκι.
Δε μ’ ακούς;
Είμαι ο Χειμώνας.

Μάρω Λοίζου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου